| |
Een
dorp apart...
De
parochie Kleit strekt zich uit ten zuiden van Maldegem
over een oppervlakte van 2150 ha. De naam Kleit
vindt zijn oorsprong in de aanwezigheid van een
dikke kleilaag op slechts geringe diepte over het
grootste deel van het Kleits grondgebied.
|
|
Sinds 1958
wordt Kleit door de zeer drukke Aalterbaan in een
oostelijke en westelijke helft middendoor gesneden.
Het mooist benadert men Kleit van op de Kampelhoogte.
Vanop deze heuvel - 26 m hoog - ziet men het dorp
zich koesteren in het groene dal van de Ede. |
| |
De
Mariagrot.
Kleit heeft in de streek
een klinkende naam verworven, omdat sinds 1952
de stemmige Mariagrot jaarlijks duizenden bedevaarders
aantrekt. In de meimaand trekt de jaarlijkse bedevaart
een aanzienlijke volkstoeloop, maar ook buiten
deze dagen branden steeds kaarsen in de zwartberookte
grot van O.L.-Vrouw van Lourdes. De grot - 13
m breed, 18 m lang en 9,5 m hoog - verheft zich
ten westen van de kerk in een restant van het
Kluisbos.
|
|
|
| |
De
Sint-Vincentius kerk.
De neogotische
kerk van Kleit is toegewijd aan de Franse Heilige
der armen en kleinen: Sint-Vincentius à Paulo.
In 1857 werd na veel pro (vnl. van de Maldegemse
moederparochie) en contra de Parochie Kleit opgericht.
In de kerk vinden we een preekstoel met kunstig
houtsnijwerk uit 1661 en een mooi barok tabernakel.
Tegen de noordmuur van de kerk staan 3 kapelletjes
ter ere van de H. Antonius,
|
|
terwijl aan de zuidkant
evenveel kapellen de devotie tot de H. Cornelis
aanwakkeren.
De ingang van de kerk wordt links geflankeerd
door een houten Christusbeeld onder een luifel,
rechts staat de heilige Apollonia. Tegen de koormuur
aan de westkant vinden we tegenover de gedachtenis
aan EH Brewee een levensgrote St. Antoniuseremijt. |
| |
De
kapel O.L.Vrouw van den Doorn.
Langs de Urselweg
vindt men de zeer mooie kapel van Onze-Lieve-Vrouw
van den Doorn. Enkele jaren geleden werd de ruime
kapel door de inspanning van de Kleitse bevolking
gerestaureerd. Het mooie houten beeld van Maria
met het Kind zou volgens kenners van Spaanse afkomst
zijn. Oorspronkelijk werd het beeld vereerd aan
de Doornboom rechtover de herberg "Het Moorken",
nu nog een eindje voorbij de huidige kapel gelegen.
|
|
|
| |
Kleit:
toch wat apart...
Nog immer is
Kleit het meest bedeeld met natuurschoon, nog
het minst versneden en verontrust door drukke
verkeersaders (zoals de zeer drukke Aalterbaan).
Wandelwegen leiden vanaf Papinglo langs de ongerepte
Langedreef bijvoorbeeld naar het Drongengoed.
Het Drongengoed (juist over de Gemeentegrens gelegen)
wint steeds meer aan belang als recreatiegebied
door de aankoop van grote stukken bos door het
beheer van Waters en Bossen. In het Drongengoedbos
is het heerlijk wandelen.
De legende "Het Geschenk van de Jager",
bekroond werk van Mevr. Courtmans, wortelt te
Kleit.
|
|
Kleit was destijds het bezembindersdorp
bij uitstek. Ook als stoetenbouwers genoten de
Kleitenaars een grote faam en onder impuls van
creatieve onderpastoors werd veel toneel gespeeld.
De "pensers" van vroeger zijn uitgestorven,
maar het geven van bijnamen is nog steeds een
Kleitse specialiteit.
Talrijk zijn nog de boomkwekerijen in Kleit.
|
| |
Burkel:
van berkenbos tot vruchtbaar zaai- en weiland.
De naam "Burkel"
is van Germaanse oorsprong en betekent Berkenbos.
Deze naam wijst op de aanwezigheid van berken
in wat men in vroegere tijden het "Maldeghemveld"
noemde. Het woord veld had toen niet de betekenis
van akkerland.
|
|
Het "Maldeghemveld" was
een groot ontgonnen gebied aan de zuidkant van
de gemeente Maldegem.
Op die vlakte trof men heidekruid, brem, bramen,
laagstammig hout en een zeldzame opgaande boom
aan. Hier en daar trof men ook drassige poelen
aan. |
| |
De
hoeve van Groot-Burkel.
De hoeve van
Groot-Burkel werd in de 13e eeuw opgericht door
de 'Abdij Ter Doest'. De bedoeling van de oprichting
was de ontginning van de vruchtbare heide. Gedurende
de eerste eeuwen kwam er van deze ontginning niet
veel terecht door voortdurende ruzies met verschillende
pachters.
In 1624 werd Burkel ingelijfd bij de 'Abdij Ter
Duinen'. De 2e helft van de 18e eeuw was de bloeiperiode
van Burkel. Er werd werk gemaakt van de ontginning;
bomen werden massaal aangeplant. Eén van de pachters
uit deze tijd was een zekere Van Hulle, de stamvader
van de huidige families Van Hulle die de traditie
van het boomkweken zou verder zetten. Na de Franse
Revolutie verloor de abdij haar bezittingen.
Op
de plaats waar nu het huidige 'Hof ter Duinen'
(verwijst naar de vroegere eigenaar - Abdij Ter
Duinen) staat, bevond zich in de 13e eeuw het
eigenlijke 'Burkelhof'.
|
|
Getuigen daarvan zijn
nog de overblijfselen van een oude omwalling.Noordwestwaarts van de hoeve aan de rand van de
bossen, staat een jachthuis van Graaf Léon Lippens
van Knokke. Sedert het begin van de 19e eeuw werd
de familie Lippens eigenaar van Burkel, maar verkocht
enkele jaren terug bijna al de hoeves met een
weinig grond erbij aan hun pachters. Van de uitgestrekte
bossen is er vandaag niet veel meer overgebleven
en van de heide nog veel minder.
Een eindje verder bemerken we langs de Groot-Burkelkalseide,
een andere oude hoeve, daterend uit de 18e eeuw.
Deze imposante hoeve vormt een andere grote uitbating
op het Burkeldomein en wordt soms ook 'Burkelhof'
genoemd.
|
| |
Papinglo:
Het Nieuwhof.
Een groot gedeelte
van de zuidkant van Kleit behoorde vroeger tot
Papinglo. Zo ook volgende hoeven: "Hof van
Maasbone", tweemaal een hoeve "De Hoge
Brand", "het Verbrand Hof", "'t
Hooghof", "Bijsterveldhoeve" en
"het Nieuwhof".
De Grote-Nieuwhofdreef werd genoemd naar het "Nieuwhof",
een hoeve die nu eigenlijk bij Burkel hoort, maar
vroeger afhankelijk moet zijn geweest van Papinglo. |
|
De benaming "Nieuwhof" zou zijn oorsprong
vinden in het feit dat de hoeve zou gebouwd zijn
als vernieuwde uitgaven van de zeer oude boerderij
(met omwalling en warande), die eens op de "binnenmotte"
verrees. Meteen zijn we verzeild bij een duister
verleden. Daar, bij de Splenterbeek stond eens
vóór 1478, een hoeve met dubbele omwalling. Er
zijn vroeger nog resten van oude tegelpannen gevonden. |