Naast de collectieve centra georganiseerd door Fedasil of hun opvangpartners, bestaan er ook individuele woningen die ter beschikking gesteld worden door onder andere OCMW’s. Dat zijn de zogenaamde ‘lokale opvanginitiatieven’ (LOI’s). Verzoekers om internationale bescherming krijgen er, net zoals in collectieve opvangcentra, materiële hulp zolang hun procedure loopt.
Voorwaarden
Enkel verzoekers om internationale bescherming (verzoekers) waarvan de procedure nog niet ontvankelijk is verklaard en die rechtstreeks door de federale overheid geplaatst worden, kunnen in een LOI verblijven. En alleen in een LOI van het OCMW waaraan ze worden toegewezen.
Procedure
In principe verblijf je als verzoeker gedurende de eerste vier maanden in een collectieve opvangstructuur (bijvoorbeeld een opvangcentrum). Daarna kan je doorstromen naar een individuele opvangstructuur (een particuliere woning). Je bent echter niet verplicht om in een opvangstructuur te verblijven.
Als verzoeker kan je zelf geen aanvraag indienen voor een LOI. De plaatsingen worden door de federale overheid bepaald.
Als de procedure afgelopen is, dan moet je de woning van het LOI verlaten, ongeacht of je in België mag blijven dan wel het land moet verlaten.
Meer info
De LOI’s bestaan uit individuele of collectieve woningen. Het gaat om woningen met een basisuitrusting, waardoor de bewoners zelf in hun onderhoud kunnen voorzien. Deze woningen kunnen eigendom zijn van het OCMW of woningen die het OCMW huurt bij privé-eigenaars.
Het OCMW is daarnaast ook verantwoordelijk voor de nodige begeleiding. Deze begeleiding bestaat meer bepaald uit een opvolging van de asielprocedure en de dagelijkse begeleiding. Zo ondersteunt men de bewoner onder andere bij medische en psychosociale vragen door samenwerkingen met de lokale huisarts, bij vragen naar onderwijs en opleiding, etc.
Volgens het opvangmodel zijn het voornamelijk kwetsbare verzoekers, verzoekers met hoge beschermingsgraad en personen die recent de vluchtelingenstatus of subsidiaire bescherming toegekend kregen.
In een lokaal opvanginitiatief heeft een verzoeker dezelfde rechten en plichten als in een collectief opvangcentrum. Het recht op materiële hulp (het zogenaamde ‘bed, bad, brood en begeleiding’) is hier eveneens van toepassing. De verzoeker staat zelf in voor het onderhoud van de woning. Hij of zij krijgt een kleine hoeveelheid leefgeld per week om voeding, persoonlijke hygiëne en kleine persoonlijke uitgaven mee te bekostigen. Daarnaast zorgt het OCMW ook voor toeleiding naar maatschappelijke, juridische, medische en psychologische begeleiding.